Tuesday, August 30, 2016

Customer Service



Ik weet het. Ik ben verwend met 12 jaar Azië-Experience waar service hoog in het vaandel staat maar ik blijf me keer op keer verbazen, hoe laks men er hier in Nederland mee om gaat. De tijd van 'de klant is koning' is echt wel voorbij. Je mag blij zijn als je met een lach geholpen wordt, dat ze niet tegelijkertijd met de mobiel in de hand staan, dat ze je sowieso opmerken en dat je niet lang hoeft te wachten.

Vorige week ging ik met Lody een dagje naar Nijmegen. We moesten nodig afkicken van 12 dagen bij elkaar zijn en het weer was prachtig. We slenterden een beetje door de stad en deden onze favoriete winkels aan. Nou ben ik zelf een groot fan van Zara en laten ze die nou in Nijmegen hebben. Wij naar binnen, we keken rond, en binnen no time hingen er over onze armen truitjes en shirtjes die we wilden passen.

Lody had 2 truitjes en ik 3. We liepen de kleedkamer in en na een tijdje bleek dat Lody's keuze helaas niets bleek te zijn. De dame van Zara die in de kleedkamer de gepaste kleren op rekken aan het doen was om weer terug te brengen naar de winkel stond er ook. En verder was de winkel zo goed als leeg. Het weer was zo mooi en het was zo warm dat het niet druk was. Ik denk dat iedereen liever aan het strand lag.

We lopen de kleedkamer uit en Lody zegt tegen deze dame, 'mag ik ze hier neerleggen?' En wat denk je dat ze zegt? ' Nee. U mag ze zelf even binnenstebuiten draaien!' Pardon?!
Lody en ik keken elkaar aan. WTF?! Lege winkel, geen lange rijen voor de kleedkamers, ze doet al wat ze doet, en dan kan je niet zelf 3 truitjes binnenstebuiten draaien?
Enfin, we draaien de truitjes met de goede kant naar buiten en beginnen dan ook maar de truitjes op hangertjes te doen en ze op het rek te hangen naast de dame. 'Nee hoor, dat hoeft niet. Dat moet op de juiste manier terug gehangen worden.' En met een geïrriteerde blik pakt ze ze af van ons. Ik vraag nog 'weet je het zeker? Nou da's boffen! '

Kijk het is niet zo dat we niet willen doen wat ze vraagt maar het staat nergens beschreven dat je alles op een bepaalde manier moet terug hangen, er staat een tafel waar je de spullen op kan leggen die je niet wil, het is niet zo dat je iets vraagt of doet wat niet mag. Maar deze dame wil alleen haar werk doen op haar condities.

Toen we weg liepen vroeg ik aan haar, 'zal ik ook nog even voor je stofzuigen of de ramen lappen?' Nee hoor, dat hoeft niet, zei ze ook nog. Ik bedoel, je zegt het maar hoor. De klant betaald wel en dus ook jouw salaris maar service verlenen ho maar. Bij de Zara in Hongkong nemen ze elke klant serieus. Daar wordt je zelfs welkom geheten bij binnenkomst. Nou in Nijmegen niet. Daar kijken ze je weg!

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of de directie van Zara zelf wel weet, hoe slecht de service is in sommige filialen. In HK, zag je met regelmaat Spaans personeel rondlopen in de Zara om te kijken hoe deze filialen het deden. En daar staan ALTIJD lange rijen voor de kleedkamers om iets te passen.  Misschien een ideetje om eens op bezoek te gaan in Nijmegen. En trouwens bij Ikea in Hongkong liep ook met regelmaat Zweeds personeel rond om te observeren.

Toen we later bij Didi naar binnen liepen en Lody wat dingetjes wilden passen kregen we een hele andere kijk op hoe het ook kan. Deze dame stond voor de kleedkamers met een tafel en een rek waarop de gepaste kleding werd terug gehangen. Toen Lody met de gepaste kledingstukken naar buiten liep vroeg ze aan Lody 'Geeft u maar hoor mevrouw. Dat doe ik wel.' Ik heb haar een compliment gemaakt. 'Wat goed dat je die service geeft!' En deze dame antwoordde lichtelijk verbaasd 'maar natuurlijk! Dat is ons werk mevrouw!'

En laat ik nu op internet een zelfde soort ervaring lezen! http://www.fantasticmoms.nl/waarom-zijn-nederlandse-verkoopsters-zulke-bitches/

Monday, August 29, 2016

Een nieuw familielid!

Sinds afgelopen zaterdag zijn we een nieuw familielid rijker! We hebben onze familie uitgebreid met een te schattig hondje, Tashi!
Tashi is een Shih Tzu. Een klein gezelschapshondje van Tibetaanse afkomst. Vandaar zijn naam Tibetaanse naam Ta-shi. Dat betekent 'brenger van geluk' en dat kunnen we best wel gebruiken. Hij is echt te schattig voor woorden en ik kan me nu al niet meer voorstellen dat we ooit zonder Tashi hebben geleefd.


Chiel en ik hebben er wel even over gedaan om een goed nest te vinden. Ik wilde perse een Shih Tzu en perse een puppy. Onze andere 2 honden die we ooit hebben gehad, Rex en Jimmy kwamen allebei uit het asiel en daar stonden we vierkant achter. Maar deze keer wilde ik het hondje van jongst af aan zelf opvoeden en groot zien worden.


Nou weten we dat deze gezelschapshondjes een beetje het slachtoffer zijn geworden van broodfokkers. Ze zijn populair en daar valt geld mee te verdienen. Dus we hebben alles maar dan ook alles geprobeerd om daar niet ten prooi aan te vallen. De Shih Tzu Club aangeschreven waar de erkende fokkers bij aangesloten zijn, mailtjes uitgestuurd, telefoontjes gepleegd maar telkens visten we achter het net. Zo'n nestje is gemiddeld 4 puppy's en steeds waren ze al weg. Ik werd er een beetje gedeprimeerd van. Ik was bijna in staat om dan toch naar een broodfokker te gaan... Ik had mijn kast al vol liggen met hondendingetjes en de naam al bedacht...


Maar vorige week, na het zoveelste mailtje kregen we ineens positief antwoord! In Zeeland was nog een reutje beschikbaar! En toen ging het snel!We maakten een afspraak om naar het hondje te kijken en lieten ons telefoonnummer achter. Van de week kreeg ik een telefoontje van de dame die een nestje had. Ze woont in Zeeland en wilde weten hoe laat we zouden komen. Toen pas hoorde ik dat Tashi net 12 weken oud was geworden. Hij had ook alle inentingen gekregen en eigenlijk zouden we hem gelijk mogen meenemen als Tasi ons en wij Tashi wel zagen zitten. En dat scheelt een extra ritje naar Zeeland!

Dus afgelopen zaterdag stapten we in de auto. Chiel, Yvon en ik. Yvon is zelf fokker en weet waar ze naar moet kijken om zeker te zijn dat het geen broodfokker is. Ze had tegen ons al gezegd waar je een goede fokker aan kan herkennen en toen we aankwamen konden we de punten 1 voor 1 afstrepen!


Tashi zat samen met zijn broertje in de tuin. Zijn broer was veel groter en ondeugender en ik maakte me eerst een beetje zorgen of alles wel goed was met Tashi maar al snel bleek dat hij gewoon moe was van het spelen en effe geen zin had. Alle papieren werden in orde gemaakt en getekend. Ja deze kleine hond heeft zelfs een stamboom. Vandaar zijn officiële naam ... Arka Tsin Fatinat Al Sjark! Ook werd er een enorme tas ingepakt voor Tashi. We kregen voer mee, 2 zachte kleedjes, speelgoed, knuffels, riempjes, een tuigje, hondensnoepjes echt te veel om op te noemen!

Nadat we uitgebreid hadden gepraat werd het tijd om naar huis te gaan met Tashi! Ik was een beetje huiverig voor de terugweg. Ik bedoel, we hadden een vervoersbox mee, een tas vol met van alles, maar ik zag het al voor me. De hele weg van Zeeland naar Druten met een piepende en blaffende pup, maar nee. Hij ging liggen en slapen en snurken (!) en werd pas in Druten weer wakker!


En dan heb je ineens weer een baby in huis! Hij volgt me overal heen. Is speels en ondeugend maar ook heel lief en aanhankelijk. 's Avonds als we gaan slapen ligt hij in de bench en lig ik nu nog op de bank ernaast. Zindelijksheidtraining (en het gaat goed!) en piepkleine brokjes en speelgoed overal in de kamer en in de tuin!


Gisteren hebben we zelfs een stukje gefietst en zat hij in het mandje voorop. Ook heeft hij kennis gemaakt met de kids en Sammie en de hondjes uit de buurt. Hij is echt nergens bang voor! En vanmorgen heb ik gestofzuigd en gedweild en hij gaf geen kik. Zat natuurlijk wel bovenop de mop maar bang was hij niet!

Super is het. Echt super!

Monday, August 22, 2016

Bella Italia

Daar was ik weer! Ik ben helemaal uitgerust, zon gebruind en 2 kilootjes zwaarder dan 2 weken geleden. Ik heb een heerlijke tijd gehad in Italië! Voor ons was dit ook de eerste keer sinds 12 jaar dat we een vakantie hadden van langer dan 5 dagen! In Hongkong langer op vakantie gaan was niet mogelijk.


Best vreemd om weer terug te zijn aan het Gardameer na zoveel jaren. Toen ik 4 jaar was, gingen we met z'n allen aan het Gardameer vakantie vieren. En niet alleen ons gezin dat bestond uit vader, moeder, ma Lou, plus 6 zussen en een broer maar vaak gingen tantes, ooms, buren en vrienden ook mee. Een stoet van 4 auto's of meer was toen heel normaal. Achteraf gezien gekkenwerk natuurlijk om met zo'n lange stoet te rijden maar toen draaiden we daar onze hand niet voor om. We hadden toen geen mobiele telefoons of TomTom's. Nee alles ging gepaard met het knipperen van de koplampen als iemand ineens naar de wc moest ergens op de autobahn en routekaarten van de ANWB. En de stoet werd jaren achtereen alleen maar langer. Zussen kregen vriendjes, broer kreeg een vriendin, de eerste kleinkinderen werden geboren, eigenlijk best gaaf!


Voor mij zal het zo'n 20 jaar geleden of misschien zelfs langer zijn geweest dat ik echt op de camping heb gestaan. Camping Bella Vista. We vonden het super daar. Achteraf gezien was en is het een camping van niks maar we vonden het geweldig. Ieder jaar kwamen zo'n beetje de zelfde mensen terug en dan stond je al te wachten! Je nam een duik in het ijskoude water en je was vervolgens het water niet meer uit te slaan. En dat tunneltje onder de weg door die je van de camping leidde naar het strand...als dat tunneltje eens kon praten, hihi.


Dit jaar zijn we met Lody geweest. Gezellig met z'n drietjes in de auto. We hebben rustig aan gedaan, een overnachting in zuid Duitsland en de volgende dag reden we naar onze bestemming aan het Gardameer. Geen camping dit keer maar lekker in een hotelletje. Kleine tegenvaller, wij dachten dat we in een dorpje stonden dicht bij de camping, maar helaas bleek dat dorpje een stuk verder te liggen.  (wat me gelijk doet denken aan die keer dat we naar Xiamen gingen en ik dacht dat we in Xian waren om naar de terracotta warriors te kijken) En de 'mountain view' van Lody's kamer was geen mountain view. Nee ze keek recht tegen een blinde muur van keien wat strikt genomen dan wel weer mountain view was. Maar goed, het was geweldig om daar te zijn. We hebben veel gezien en zijn op plekken geweest waar we al die jaren nog nooit waren geweest.


Na zo'n 6 dagen ruilden we ons hotelletje in voor een appartement die wel dicht bij de camping stond. Ook weer leuk maar ook weer een kleine tegenvaller. Weinig privacy in het appartement en buiten het appartement. En het zwembad waar we zo naar hadden uitgekeken, was qua temperatuur nog maar net ontdooit! Het was ongelofelijk koud! Maar we hebben genoten van alles!
Heerlijk gegeten, lekker geshopt, Martine met haar gezin ontmoet en samen gegeten, genoten van de zon en ons verkneukeld toen een enorme onweersbui over kwam en wij niet in een tentje zaten maar lekker droog in een appartement.


We zijn wel 2 dagen eerder terug gegaan naar huis. Zoals ik al zei was het voor ons de eerste vakantie die langer duurde dan 5 dagen.We hadden het eigenlijk wel gezien. Ook het gebrek aan privacy brak ons drieën wel op en daar kwam bij dat Chiel best veel last heeft gehad van zijn been. Alles daar is op een helling gebouwd dus voor hem was het extra hard werken.


Het was heerlijk. Maar de vakantie is voorbij. Chiel gaat morgen weer aan de slag en ik ga maar eens de toko hier opruimen.


Friday, August 05, 2016

Happy birthday Linn!


Alweer 30 jaar geleden op 2 augustus kwam Linn ter wereld. Binnen 2 uurtjes vanaf de eerste wee. Lekker snel nadat ze eerst 2 weken op zich liet wachten en ook nadat het vruchtwater 2 dagen eerder was gebroken. Het was in ieder geval een bevalling met verrassingen. Ze was de eerste van de familie die thuis ter wereld kwam. Onder andere omdat mijn vroedvrouw een black-out kreeg en niet meer wist wat ze moest doen. Godzijdank was Arlene er. Zij heeft toen de touwtjes in handen genomen. Maar een uur later lagen we toch in het ziekenhuis in Meppel. Het lag niet aan haar maar aan mij. De placenta vertikte het om geboren te worden. Dus hup ambulance in. 

Een week of 5 later zaten we opnieuw in het ziekenhuis. Linn bleek een darm invaginatie te hebben. Dat wil zeggen dat haar darmpjes binnenstebuiten gingen. Opnieuw hals over kop een operatie en 2 weken ziekenhuisopname. Ik weet nog dat de dokter uitlegde wat voor hechting ze zou krijgen. Ze gingen het plakken. Dat zou mooier worden en als ze dan later in een bikini zou zitten zou het litteken niet opvallen. Ik dacht toen nog, man doe die operatie en maak haar beter! Wat kan mij dat litteken schelen? En nu zijn we ineens 30 jaar verder! En wat ben ik blij dat die dokter daar toen over na heeft gedacht! 


Gisternacht hebben Chiel en ik, Linn en een vriendinnetje naar Schiphol gebracht. Ze zijn een lang weekend naar Valencia. De reis naar Schiphol ging super goed. Geen vertragingen, geen marechaussee, geen vervelende dingen. Om 4 uur vanmorgen waren wij weer thuis. 

Straks komt Lody om de laatste dingen te doen voor onze vakantie naar Italië. Want zondag gaan we met z'n drietjes naar het Gardameer! Ik heb er zo'n zin in! 

Monday, August 01, 2016

Met Mickey op stap!

Sinds vorige week is eindelijk het huis van Mickey en Jaap in Nijmegen in gebruik genomen. Het blijft heel bijzonder dat we elkaar in Hongkong hebben ontmoet, dat zij vervolgens naar Vancouver zijn verhuist en nu in Nijmegen zijn neer gestreken! 


Ze woont prachtig in Nijmegen.  Prachtig uitzicht over de stad en de hele binnenstad is in 10 minuten lopend te bereiken. Echt super. Ze zijn net verhuist dus hier en daar moet nog wat gebeuren maar voor op dat moment was het hoog tijd om bij te praten en aan de koffie te gaan. 


Nou weet ik in grote lijnen wel dingen te vinden in Nijmegen maar ik had pas op de FB pagina van selena's moeder gezien dat ze in een schattig koffiehuisje in Nijmegen zat. Daar moet ik heen met Mickey dacht ik nog, adres opgezocht en toen bleek ook nog dat de eigenaresse familie was van Selena! Kleine wereld. 


Maar wat leuk om met Mickey bij te praten en wat een gaaf tentje! Naast de kerk achter de Waagh, in een superschattig steegje! Te leuk! En ik heb al die jaren niet eens doorgehad dat juist daar zo'n leuk koffiehuisje zat! 


We hebben heerlijke koffie gedronken, een salade gegeten, binnen gezeten en buiten op het terrasje gehangen. Daarna zijn we nog een winkeltje ingelopen die in hetzelfde steegje zat. Zo leuk! Echt een aanrader! 


Gaaf om mijn partner-in-crime weer dichtbij te hebben! 


Sunday, July 31, 2016

Meisjes

En toen waren we weer thuis. Het was niet meer klef en superheet en helaas zat sushi one niet meer om de hoek. Maar het is heerlijk om de familie weer om je heen te hebben.


2 Dagen later zat ik weer in mijn ritme. Overdag dan. 's Nachts slapen blijft een ramp als je terug komt en je bent vroeg wakker. Wat op zich ook niet verkeerd is want een zonsopkomst blijft mooi om te zien. Chiel ging naar het werk en ik ging babysitten op Sammie. Wat een poepie is ze toch. Ze moet altijd even de kat uit de boom kijken maar daarna is ze blij en vrolijk. Zelfs toen ik voor de eerste keer EVER weer met haar en een kinderwagen op stap ging om boodschappen te doen.


Toen we hadden betaald en de boodschapjes onder de kinderwagen hadden gelegd, hebben we allebei gelachen! Goed gedaan oma!


Die middag kwamen Remy, Rachida, Leena en Jasmijn op bezoek. Ze waren op terugweg van Frankrijk en België naar huis. En als Leena dan binnen komt rennen en heel hard OPA roept, dan weet je weer waarom je een jaar geleden de beslissing hebt gemaakt om voorgoed in NL te blijven.


Ze hebben een nachtje gelogeerd want de WC werd bij ze verbouwd. En 's ochtendsvroeg werden we heel lief gewekt. Daar stond ze dan met haar Nijntje pyjama aan. 'Mag ik bij jullie in bed?' Te schattig.


Opa heeft samen met Leena wentelteefjes gebakken. En voor het eerst heb ik haar een hele boterham achter elkaar zien opeten!




Saturday, July 30, 2016

Al even terug maar toch...

We zijn nu precies 5 dagen geleden terug gekomen van onze trip naar Hongkong. Op maandagmiddag stond Lody ons weer op te wachten opeen overvol Schiphol. Ook weer lekker om thuis te zijn. En dan ben je even druk met de was, probeer je de jetlag te negeren en sta je koffie te zetten voor het bezoek. Vandaar nu pas het verslag van de rest van de week.

Maandag
Sinds jaren was het weer mogelijk om per trein op weg te gaan. Met een rolstoel, een looprek en meer aanverwante artikelen was het domweg niet te doen. Maar omdat Chiel al deze hulpmiddelen niet meer nodig heeft, hebben we de sprong gewaagd en zijn we samen de trein ingestapt. Op weg naar het kantoor in Hongkong. Godzijdank hoeven we nooit meer naar China, omdat er 1) geen kantoor meer is en omdat 2) Chiel niet meer werkt voor zijn oude werkgever en 3) wij voorlopig de grens niet meer over kunnen omdat er heel wat gebeurt is sinds wij weer in Nederland wonen.


Maar goed, deze trip maakten we samen iedere morgen. 's Middags kwam hij alleen weer terug per trein en liet zich dan met een taxi afzetten bij het hotel. Weer een stukje meer zelfstandig! En wat waren we trots!

In de tussenliggende uren ging ik heerlijk op stap. Alle heerlijke plekjes ging ik opzoeken. Deze maandag ben ik in de buurt gebleven (want stel dat Chiel belt) en dat was geen straf. En in deze super winkelcentra blaast de airco heerlijk want het was WARM!


's Avonds gegeten met Jos bij ons hotel en genoten van alles!


Dinsdag
Chiel op het werk en ik weer op stap. Mijn eerste stop was bij Sushi One. Heerlijk en wat heb ik dit gemist! Zalig. Voor 6 euro een dienblad vol met heerlijke dingetjes.


Daarna weer lopen. Ik had een boodschappenlijst gemaakt met spullen die ik weer mee terug naar NL wilde nemen. En natuurlijk genieten van het uitzicht, het opsnuiven van de geuren en het genieten van de typische Hongkong dingetjes.


Rond 6 uur zat ik boven op het terras van het hotel te wachten op Chiel. Was heerlijk om te zien als hij weer thuis kwam, dan nog een kopje koffie en weer klaar maken voor het eten. Pekingeend!


Na het eten zijn we naar de Nightmarket gegaan. Ik wilde wat cadeautjes voor thuis kopen en voor Chiel was dit ook weer voor het eerst sinds 4 jaar! Hoe gaaf is dat! Het was wel bloedheet en zeker tussen de kraampjes waar het windstil is, maar toch we hebben het weer gedaan!


Nog een glaasje wijn in het hotel en daarna lekker slapen.



Woensdag
 Wandelen, wandelen en nog eens wandelen. Zalig. Ondanks het bloedhete weer was de luchtvochtigheid een stuk lager dan normaal. En vandaar dat het best helder was in Hongkong.


Ik ben eerst met de was naar Jesse's huis gegaan. Grappig dat alles op de zelfde plek staat en dat ik nog precies weet hoe de wasmachine werkt.


Uurtje gewacht op de was en dan in de droogtrommel. In de tussentijd ben ik naar Mongkok gegaan. Neuzen, kijken, shoppen, eten.





's Avonds afgesproken met de Chinese vrienden. We waren nogal druk geloof ik. Vandaar dat het restaurant ons de beste tafel gaf die er is...ergens achteraf! Maar we hebben lol gehad en genoten van alles!
Donderdag
Alweer op de helft van onze trip. De tijd gaat echt te snel! Opnieuw de trein in...
 toen op de Starferry...


 en op Hongkong Island pakte ik de taxi naar Stanley Market. Ik was alweer vergeten hoe slecht de taxichauffeurs rijden, maar na zo'n ritje weet je er alles weer van. Deze chauffeur was niet alleen pulserend aan het gassen maar op de ervaring totaal te maken, maakte hij ook rukjes aan het stuur zodat je behalve van voor naar achter, ook heen en weer in de taxi zat. Fijn. Heel fijn.


Maar ach, dat ben je dan weer vergeten zodra je de markt op loopt! Het was lekker rustig maar helaas was er maar 1 kraampje met hondendingetjes en dat was de reden waarom ik er heen ging.


Dan maar neuzen tussen de andere dingetjes. Ook geen straf. Genoten van het prachtige weer en op tijd weer naar het hotel.

Kopje koffie op het terrasje en wachten op Chiel en Jesse. We gingen eten in Shatin waar we Mark en Kazuko zouden ontmoeten! Lekker Thais gegeten en lekker bijgekletst.


Vrijdag
Vandaag nog de laatste dingetjes halen, shoppen in de 12 dollar shop, deng deng noodles voor lunch. 's Avonds met Jesse naar Annie van het Indonesisch restaurant.


Op de heenweg bleek al heel snel dat we niet alleen met de taxi in een file terecht waren gekomen. De fly-overs stonden vol met voetgangers...ook in de file!


 En lieve Annie, onze rots in de branding had alles weer keurig geregeld. Heerlijk gegeten!


Zaterdag
Geen werk, geen trein. Maar lekker ontbijten en samen met Chiel door de stad. Natuurlijk gekeken bij Knutsfort terrace, geshopt bij American Eagle, geluncht bij Agnes B in de K11,



En 's avonds spicy chicken bij het Koreaanse restaurant SU.

 Om de overtollige calorieën er gelijk maar af te branden hebben we samen de boulevard afgelopen. En dat ging heel goed! We hebben naar de muur gelopen en terug! En daarna was het tijd voor de inwendige mensch. Wijntje op het pleintje!


Zondag
De laatste dag. En wat kan je beste doen op zondag? Precies. Naar Mongkok! Naar Fa Yuenstreet market. Wandelen tussen de kraampjes en zo hier en daar airco happen.


Lunch bij Monstersushi in Square...

 Nog een colaatje bij Wooloomooloo...


en dan alles in pakken en op weg naar het vliegveld. Het ging wel heel snel, voor mij een beetje te snel, maar wat was het super! We vonden het allebei toch wel een beetje thuis komen. Tot de volgende keer maar weer Hongkong!


Linkwithin

Related Posts with Thumbnails